Talentvolle vrijwilliger met dementie

Ervaringsverhalen

Joke, Vrijwilligster:
“Het feit dat ik hier kan kiezen welke vrijwilligerstaak ik die dag kan doen geeft zo een gevoel van vrijheid, dat vind ik echt heel belangrijk”. Jeannet (begeleider): “Ik en mijn collega’s vragen elke keer wat mensen willen doen die dag, meestal kiezen ze hetzelfde.  De valkuil is om ze dan de volgende keer weer specifiek voor die activiteit te vragen, maar het feit dat wij ze juist een aantal mogelijkheden voorleggen en ze daaruit kunnen kiezen maakt dat ze het gevoel van eigen regie ervaren”.

Gerrit ,Vrijwilliger:
Regelt vooral de catering van de groep bij Radio Kootwijk. Hij is van oorsprong timmerman. Hij heeft veel materialen in zijn schuur staan waar hij niet veel meer mee deed voordat hij als vrijwilliger aan het werk ging bij Radio Kootwijk. Hij houdt er nu van om in de groep te zorgen voor anderen door de koffie/thee en maaltijd te verzorgen. Maar ook zijn timmermans kwaliteiten komen naar voren want voor kerst heeft hij voor iedereen iets gemaakt van hout in zijn eigen schuur.
Margriet (begeleider): “ Laatst zouden er een paar kleine kinderen komen naar Radio Kootwijk, Gerrit had zelf thuis pakjes ranja en koekjes geregeld om mee te nemen naar Radio Kootwijk voor de kinderen”.

Joop, Vrijwilliger:
“Sinds ik vrijwilligerswerk doe voel ik mij weer nuttig en ervaar ik dat ik weer meetel!”

Lex Smetsers, locatiemanager Zorggroep Apeldoorn e.o.:
“Wij zijn erg trots op DemenTalent en de medewerkers die zich met hart en ziel inzetten voor deze vorm van dagbehandeling. Denken in mogelijkheden en kansen, dat is waarvoor Zorggroep Apeldoorn en omstreken zich wil inzetten en DemenTalent is hier een uitstekend voorbeeld van. De internationale erkenning (EFID) is hierbij natuurlijk een mooie stimulans.”

Margriet van Pomp, begeleider DemenTalent Apeldoorn:
“Het feit dat je mensen ziet opbloeien van het buiten zijn en het nuttig zijn, zorgt voor een trots gevoel. Maar dat zou voor veel meer mensen goed kunnen zijn. Op welke manier en hoe dat te financieren zijn vragen die we nog moeten beantwoorden, maar de waardering via deze prijs laat in ieder geval zien dat het herkend en erkend wordt als goede manier van behandelen, dat biedt perspectief.”

Jeannet Kamphuis, begeleider DemenTalent Apeldoorn:
“Het is mijn ideaal dat we verder kijken dan de diagnose dementie. Dat we op individueel niveau kunnen kijken welke zorg en behandeling het beste past bij de persoon en dat we dan ook een passend aanbod hebben dat verder reikt dan het ‘traditionele’ aanbod van dagbehandelingen. Dat mensen met dementie aansluiting houden in de samenleving en niet worden ‘weggedrukt’. Met DemenTalent hebben we hier volgens mij een goede stap gemaakt.”

Eef Rubbens en Hetty van Amstel, projectleiders Oss:
" Wij zoeken voor iedereen een plek waar hij of zij zinvol bezig kan zijn en het gevoel heeft echt iets nuttigs te doen. Mensen met dementie kunnen vaak nog heel veel. daarover bestaan veel misverstanden. Het geeft mensen zoveel voldoening om er weer bij te horen".

Jaap, Vrijwilliger;
Jaap is vrijwilliger op een basisschool en leest voor bij de kleuters. Voor de zomervakantie is er een boekje gemaakt door de kinderen voor 'Meneer Jaap'. Dit was voor hem een enorme eer. Ook gaf dhr. aan dat hij laatst in de wijk liep en dat één van de kinderen riep; "hé, meneer Jaap!". Dhr. vond het heerlijk om zo herkend en erkend te worden op straat.

Henk van Pagée, vrijwilliger en ex-docent HBO-V:
“Alzheimer neemt alles van je af. Wat je weet, wat je kunt, wie je bent. Ik heb een tegenleus gemaakt: als je geheugen afneemt, nemen je uitdagingen toe. Het feit dat je met uitdagingen leeft, dat houdt je hoofdje scherp. Dat heb ik ontdekt. Ik ben gewoon met mijn Alzheimercarrière bezig, want ik had nooit gedacht dat het me dit zou brengen.”

“Een woord waar ik allergisch voor ben is dagbesteding; ik doe niet aan dagbesteding. Ik ben echt fulltime serieus. Kijk naar mij als naar een computer die te weinig geheugen heeft , een prachtig ding alleen hij krijgt allerlei haperingen. Die ga je toch ook niet dement noemen.”

“Ik vind het heel boeiend om te vertellen aan de studenten wat het nou eigenlijk betekent om Alzheimer te hebben, want mensen hebben zo’n totaal fout beeld daarvan. Uitdagingen aannemen is denk ik de beste manier om dementie zoveel mogelijk te minimaliseren. Ik ben gewoon iemand met een geheugenprobleem. Ondanks het feit dat ik Alzheimer heb kan ik er een bijdrage aan leveren dat mensen gewoon anders naar dementie gaan kijken.”

“Wat ik de leerlingen zou willen leren is dat je met alzheimer niet zielig bent maar dat je gewoon allemaal uitdagingen hebt. Wat je vroeger heel makkelijk deed is nu voor jou een uitdaging. En die uitdagingen, als je die aangaat, maken ze je wel sterk. Ik heb wel dementie, maar ik heb mijn dementie opgevat als uitdaging. Wat kan ik allemaal doen, wat kan ik nog voor anderen betekenen.”

Peter van den Hoek, Vrijwilliger en heeft als deskundige gewerkt in het maken en ontwikkelen van zorgindicaties:
“Ik heb dementie, dat is een jaar geleden naar voren gekomen. Omdat ik niet meer werk wil ik nog wel iets zinvols doen in mijn werkgebied. Vandaar dat ik gastlessen geef en leerlingen ondersteun bij de colleges die ze krijgen. Ik kom uit de zorg, ik ken al die sectoren waar ze in werken en ik kan ze met werkstukken en opdrachten begeleiden.“

Ger van der Gaast, vrijwilliger en woont in een verpleeghuis:
“Ik zou zelf willen bepalen op welke tijd ik naar bed ga. Wat ze bij mij niet moeten doen is iets zeggen dat ze niet kunnen waarmaken. Ik wil gewoon eerlijkheid. Tegen de studenten zou ik willen zeggen, het gaat niet om jou, maar om de mensen voor wie je dingen doet, niet steeds aan jezelf denken.“

René Peters, wethouder sociale zaken, jeugd, onderwijs en integratie Oss:
'Ik was onder de indruk van het project. In al zijn eenvoud is het eigenlijk briljant. Als ik uitga van een diagnose en wat mensen niet meer kunnen, zie ik patiënten met een naar toekomstperspectief. Dat is niet goed voor het zelfbeeld van mensen. Als ik uitga van talent dat nog wel aanwezig is, zie ik volwassenen die best nog een steentje bij kunnen dragen. Het verschil is merk- en voelbaar. Het zorgt voor een beter gevoel van eigenwaarde bij deelnemers. En het voorkomt eenzaamheid en isolatie. Zo eenvoudig is dat. DemenTalent werkt!'

Mantelzorger van vrijwilliger Erve het Geurts:
Mijn man had laatst een uur in de stal op het erf gewerkt. Daar stond zijn lievelingsmuziek op en ik hoorde van de eigenaar dat mijn man het hele uur had gefloten. Toen mijn man die middag thuis kwam, fluitend, is hij naar boven gegaan en is de hele middag muziek gaan maken. Dat deed hij vroeger vaak maar de laatste tijd kwam hij daar niet toe, nu wel! Ik vond dat echt bijzonder.

Manon Ketz, voorzitter Erve het Geurts:
“Een mooi verhaal van een oud-ondernemer die beginnende geheugenproblemen heeft, maar nog volop in het leven staat. Hij vond alle dingen die we op ons erf maakten niet echt een bezigheid voor hemzelf. Altijd gewerkt en geen hobby's. En planten en kruiden .... Daar waren andere mensen beter in. Maar hij had wel ideeën over hoe we die beter konden presenteren en aan de man brengen. Toen we daar over doorpraatten ging het bij hem weer bruisen. Hij helpt ons en dat geeft van beide kanten energie. Daar heb ik nu een vacaturetekst over geschreven, zodat we met een groepje gelijkgestemden de verkoop slimmer op kunnen zetten met zijn ideeën en samen op een paar markten kunnen gaan staan.”

Eigenaar Bijenmuseum Oss:
"Ik haal Hans op en breng hem naar huis, hij doet voor mij nuttig en goed werk dus ik kan ook wat voor hem doen."

Docent ROC Midden Nederland:
“Mijn rol als docent verandert daar ook in; ik coach meer dan dat ik het aanbod lever aan mijn studenten. En ik merk dat wat de ervaringsdeskundige vertelt veel beter binnen komt bij studenten dan als ik dat zelf vertel".